جمعه 14 اسفند 1388 نوشته شده توسط احسان

سال های زیادی است که مردم دنیا با نعمت برق آشنا شده اند و از همان ابتدا در کشور ما هم به کار گرفته شد.چیزی که در گذشته بودن و یا نبودن آن شاید مساله مهمی به شمار نمی امد و مثلا در صورت نبودن برق مغازه ها زود تر می بستد یا از چراغ های نفتی و .. برای روشنایی استفاده می کردند.در منازل هم نهایت وسایلی که با برق کار می کرد یک لامپ،یک رایو و به ندرت یک تلویزیون بوده است.زمان گذشت و ما هم همانند سایر دنیا وابستگی خود را به برق بیشتر و بیشتر کردیم تا جایی که الان دیگر در صورت نبود برق مغازه های کمی می توانند به فعالیت خود ادامه دهند .در منازل یک شعله لامپی که در گذشته در خانه ها بوده تبدیل به ده ها لامپ در هر منزل شده است ،رادیو شاید جای خود را از دست داده باشد اما تلویزیون طرف داران بسیار بیشتری را برای خود دست و پا کرده و انواع و اقسام لوازم و تجهیزات برقی دیگر در تمام منازل جای خود را باز کرده اند که شاید مهم ترین آنها رایانه ،ماشین لباس شوی و... باشد که همگی بهتر از من می دانید.اما یک سوال :آیا الان هم در صورت نبود برق می توان به زندگی به روال عادی خود با این همه وابستگی ادامه داد؟؟؟

مساله ای که دیگر شاید برای هم شهریان عزیز چندان غریب نباشد.

قطعی برق

یک سوال می پرسم،آخرین باری که به دلیل نبود برق کار شما عقب افتاده است و یا انجام نشده را به خاطر می آورید؟

قطعا پاسخ شما مثبت است.چون قطعا زمان زیادی از فواصل قطعی برق در شهر نمی گذرد.

شاید اگر از کسی در آن سوی مرز ها بپرسید آخرین باری که قطعی برق را تجربه نمودید کی بوده است؟ مدتی را به فکر رود ،شاید هم اصلا چیزی به خاطر نیاورد.شاید هم بپرسد مگر برق هم قطع می شود؟!!!

اما اینجا مردم با این مشکل ظاهرا رفیق شده اند و اگر آنرا نبینند تعجب کنند.

هر از چند گاهی ماموران قبوض برق را درب منازل و مغازه ها تحویل می دهند ، که در آنها اولتیماوتمی برای پرداخت در نظر گرفته شده است که باید طی آن مدت پرداخت گردد والا ....

 به فرض پرداخت نکردن قبض وقطع برق شما یک کار درست، اما آیا قطع برق به دلیل نپرداختن قبض به دلیل عدم دریافت قبض هم کار درستی است؟؟؟؟

به فرض این مساله هم در نظر گرفته نشود ،در هر قبضی که ما پرداخت می کنیم مقداری را برای آبونمان ،مالیات و ... می پردازیم .دلیل پرداخت این مالیات ها چیست؟

آیا جواب آن غیر از این است که این پول ها باید صرف به سازی،نوسازی  و تجهیز شبکه توزیع برق شود؟

اگر خرج می شود چرا ما باید در هر هفته چندین بار شاهد قطعی برق از 1 دقیقه گرفته تا چندین دقیقه باشیم؟

آیا فقط مردم باید پاسخگو باشند؟آیا اداره برق هیچ مسئولیتی در قبال مردم شهید پرور خمینی شهر ندارد؟آیا از کار افتادن زندگی مردم اهمیتی برای اداره برق ندارد؟آیا سوختن و از بین رفتن  لوازم و سرمایه مردم اهمیتی برای اداره برق ندارد؟و هزار آیا و اگر دیگر.

من نوعی که در هر دوره قبض برقم را سر موقع پرداخت می کنم آیا نباید حقوقی در قبال اداره برق داشته باشم؟آیا این حق من نیست که در ازای پرداخت پول از شبکه توزیع پایداری برخوردار باشم؟

ناگاه به یاد جمله ای از معلم سال دوم دبیرستان خود افتادم.در ایالتی در آن دور ها شبکه ای را تاسیس کردند به عنوان شبکه جایگزین برق در مواقع قطع شبکه .اما این شبکه بدون استفاده طی مدت 42 یا 43 سالی که دقیقا یادم نیست از رده خارج می شود.بدون استفاده.!!!!!!!!

نتیجه و تصمیم گیری از مطالب فوق به عهده خواننده است.



دوشنبه 4 خرداد 1388 نوشته شده توسط احسان

مطلبی که الان می نویسم  شاید درد دل هر سدهی باشه که شاید دیگه هیچ راهی برای مقابله با اون در بعضی موارد وجود نداشته باشه.گفته میشه که حدود 20 یا 25 سال پیش بود که جمعیتی شتابان از یکی از کشور های همسایه به سرزمین ما ایران بر اثر جنگ های داخلی و هزار و یک دلیل دیگر پناه آوردند که سده هم از این امر جدا نبوده و پذیرای مهمانان نا خوانده ای شد که حتی فکر آن را هم نمی کرد که تا این زمان گریبان گیر این افراد یعنی افاغنه باشد. زمان می گذشت و هم چنان بر تعداد این مهاجرین افزوده می شد  که در سالهای اخیر به دلیل نزدیکی شهرستان به اصفهان و ارزانی امکانات  و مسکن و فرصت های شغلی فراوان و ... جایگاه بسیار مناسبی شد برای مهاجرت سایر اقوام ایرانی و داستان را به آنجا کشاند که سده را یکی از متراکم ترین شهر ها در ایران قلمداد کردنند.جمعیت روز به روز افزایش می یافت  ، شهرستان تا کوهها ی اطراف گسترش یافته بود اما آیا  بودجه شهرستان هم به نسبت جمعیت رشد می کرد؟نوبتی هم که باشه نوبت مهاجران عراقی و بدتر از انها مهاجران پاکستانی بود که شهر ما را مزین کنند.تمامی خانه های خرابه ر محله های اصلی متاسفانه به این افراد اجاره داده شده بود و تا قلب شهر نفوذ کرده بودند.از همه اینها که بگذریم مهاجرین جدید الورود(پاکستانی ها) یک تفاوت اساسی با مهاجرین سابق داشتند(افغانی ها) و آن هم کار بود که البته مساله تفاوت فرهنگی را هم می توان به آن اضافه کرد.مهاجرین سابق اگر بهداشت را رعایت نمی کردند ،اگر در هر خانواده تعداد بسیار زیادی بچه وجود داشت اما از کار کردن هراسی نداشتند در حالی که مهاجرین جدید روی به تکدی گری آورده اند و سر تا سر شهر به خصوص مناطق مرکزی و مهم شهر پر از گداهایی شده که با لباسهایی نامناسب و فیزیکی معمولا معلول و یا زنهایی با یک بچه که به خاطر بوی بد از یک متری آنها هم نمی توان رد شد پر شده است. سوالاتی در ذهن هر خواننده به وجود می آید که من تعدادی را مطرح می کنم و امید وارم که مسئولین هر کسی و در هر جایی که هست پاسخی برای آنها داشته باشند و ارائه کنند.

 1- آیا این شایسته ی یک شهر و شهروندانی است که با وجود سابقه چند هزار ساله با چنین مشکلاتی زندگی کنند؟

2-آیا سزاوار است که این افراد که غالبا هم دارای مجوز نمی باشند به این سادگی در این شهر زندگی کرده ،کار کنند و بچه های آنها به مدارس ما بروند و از تمامی امکاناتی که با پول خود مردم  و یا دولت فراهم شده (مدارس،اتوبوس ،شیر یارانه ای،بهداشت و و و.....) بدون هیچ محدودیتی استفاده کنند؟

3-آیا زمان آن نرسیده تا قبل از آن که دیگر نتوان کاری کرد اقدامی را مسئولین از شهر داری تا نیروی انتظامی و ... انجام دهد؟

4-آیا نباید الان که نزدیک انتخابات هستیم کاندیداها راهی هم برای مشکل اتباع خارجی بیان کنند؟

.

.

.

و هزار و یک سوال دیگر که شاید به ذهن بنده حقیر نرسیده باشد.

(لطفا سایر سوالات و نتیجه گیری و ذهنیت خود و ... را در این مورد با ارایه نظرات بیان کنید.)

 

 



پنجشنبه 3 اردیبهشت 1388 نوشته شده توسط احسان

کلنگ تنها سینمای  شهرستان خمینی شهر(سینما فرهنگ)  در سال 68 زده شده است .اما ساخت آن تا سال 84 به درازا کشید و در نهایت در سال 85 و 86 بازسازی گردید و هم اکنون دارای 800 صندلی و همچنین امکانات عالی در زمینه صدا ،تصویر و محیط سینما می باشد.که جدیدا نیز از محیط آن برای انواع و اقسام کارها از جمله کافی نت،اداره فرهنگ و ارشاد و... استفاده می گردد.به هر حال کاستی درامد را باید به سبکی جبران کرد اگرچه که اخیرا فعالیت سینما فرهنگ خمینی شهر در زمینه ی دریافت و اکران جدیدترین فیلم ها قابل ستایش است اما متاسفانه هنوز از جانب مردم خمینی شهر کوتاهی در پشتیبانی از این نهاد فرهنگی می گردد.چرا که با وجود به روز بودن فیلم ها باز هم شاهد استقبال کم همشهریان هستیم که یا به دلیل عدم توجه به سینما و صنعت فیلم می باشد و یا اینکه فقط به خاطر اسم سینماهای اصفهان و با وجود تمامی کاستی ها و کمبود هایشان گروهی از مردم برای تماشای فیلم به به آن سینما ها رفته در حالی که در خمینی شهر سینمایی با بهترین امکانات و بلیط ارزان تر در خدمتشان می باشد.اگر تمامی مردم دست در دست هم ندهیم و از امکاناتی که برایمان فراهم شده است( آن هم از پول خود مردم شهر) نهایت استفاده را ننماییم نباید منتظر اقدامات و فعالیت ها و مراکز فرهنگی و علمی جدید و یا فرهنگسرا ها دراین شهر باشیم.



» مشکلات خیابان شهید صدوقی تا کی؟
» اندر حکایات برق
» استقبال از نوروز
» حضور موثر امدادگران خمینی شهر در میدان امام اصفهان
» طرح های عمرانی به مناسبت دهه فجر
» چشمه لادر منطقه نظامی می شود
» در راهپیمایی خمینی شهر چه گذشت
» بیانیه سایت سده درباره اهانت به سالار شهیدان
» انعکاس در انعکاس 3
» موفقیت تیم طراحی خمینی شهر در جشنواره جوان خوارزمی
» آتش سوزی
» آن روزها
» باز هم محرم....
» پر رنگ تر از «خدا»
» خمینی شهر رتبه اول عضو گیری کتابخانه را در استان اصفهان کسب کرد
» هجویات خاله خانوم تا کجا؟
» در شهرما میراث فرهنگی را خراب می کنند!
» از غریب تا غریب
» سومین برگ زرین***شیوه های دفاع مردم خمینی شهر از روحانیت***مبارزه با رضاشاه
» خمینی شهر؛ جمعیت دانش آموزی زیاد،مدرسه کم
» خانه سرتیپ سدهی
» زیست محیطی
» گاف بزرگ شبکه اصفهان
» مجوز بلند مرتبه سازی برای دومین شهر پرتراکم کشور صادر شد.
» سومین برگ زرین***نقش مردم خمینی شهر در مبارزه با رضا شاه پهلوی***بخش اول
» پارک کوهستانی سابق
» انعکاس در انعکاس 2
» سانحه رانندگی
» دومین برگ زرین از تاریخ مبارزاتی خمینی شهر *** مبارزه با بابیت و بهائیت
» طرح مسکن مهر در خمینی شهر با بی مهری مسئولان مواجه شده است .
ما یاد گرفتیم که پاینده بمانیم در تاب و تب عشق فروزنده بمانیم در شعر و قلم، خسته و شوریده چنان شمع در غم خوری مردم خود، زنده بمانیم دوستان سلام جمعی از جوانان سده گرد هم آمدیم تا برای یک لحظه هم که شده سده را فریاد بزنیم گاهی بخندیم و گاهی بگرییم آمدیم تا بگوییم سده هست ما هم هستیم سده همچنان سرافراز خواهد ماند همراهی شما دلگرمی ماست واژه ای هست کزو مست و رها جان منست لاله زاری که همان مظهر ایمان منست آن که چشمان جهان خیره به اسرارش شد دل من، جان من و کشور ایران منست در پایان از شما تشکر میکنم که وقت عزیز خود را صرف مطالعه مطالب این وبگاه اینترنتی کردید زنده باد سده زنده باد ایران
<