امسال برخی فیلم های جشنواره فیلم فجر در اصفهان هم اکران شدند. از جمله فیلم جدایی نادر از سیمین. هنگامی که برای دیدن این فیلم به سینما ساحل رفتم شدت جمعیتی که برای دیدن این فیلم در صف بودند مرا ذوق زده کرد. تابحال جز برای دیدن فیلم طنز چنین صفی را ندیده بودم و البته موفق به دیدن فیلم هم نشدم!!

این فیلم در بیست و نهمین جشنواره فیلم فجر در ۱۲ رشته نامزد شد و موفق به دریافت ۵ سیمرغ  شد:

بهترین کارگردانی (اصغر فرهادی) * بهترین فیلمنامه (اصغر فرهادی) * بهترین فیلم از نگاه مردم (اصغر فرهادی) * بهترین فیلمبرداری (محمود کلاری) * بهترین صدابرداری (محمود سماک باشی)

همچنین شهاب حسینی موفق به دریافت دیپلم افتخار بازیگر مکمل مرد و ساره بیات نیز موفق به دریافت دیپلم افتخار بازیگر مکمل زن شدند.

جالب بود! فرهادی توانست سه سیمرغ تصاحب کند ولی برای دریافت جوایزش در اختتامیه حضور نداشت!!!

وی به همراه برخی از عوامل فیلمش برای شرکت در شصت و یکمین جشنواره بین المللی فیلم برلین در آلمان به سر می برد. جشنواره ای که به عنوان سومین رویداد سینمایی معتبر دنیا از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است.

خبرها باز هم حکایت از موفقیت این فیلم می داد. این بار فرهادی شکارچی موفق خرس طلایی نام گرفت.

احتمالا شما هم دیگر می دانید که اصغر فرهادی کارگردان مطرح سینما از اهالی شهرمان است. حضور ایشان در مجمع دانشجویان نیز موید این نکته بود. هرچند سایت رسمی ایشان (که البته در حال حاضر کار نمی کند) فرهادی را اهل اصفهان معرفی می نماید!!

مشهورترین اثر ایشان را هم شاید بسیاری از شما دیده باشید. درباره الی، اثری که خیلی ها با آن حال نکردند و عده بسیار زیادی از آن تمجید کرده و منتقدین زیادی زبان به تحسین آن گشودند. 25 شهریور ماه در جشن خانه سینما که توسط بخش غیردولتی برگزار می شود این فیلم 6 جایزه اصلی را از آن خود کرد، از جمله تندیس بهترین کارگردانی برای اصغر فرهادی.

اما همه ماجراها و جنجال های این همشهری از همین تندیس شروع می شود. اصغر فرهادی هنگامی که برای دریافت تندیس به روی صحنه آمده بود از گروه همکارانش در فیلم «درباره‌ی الی» تشکر کرد و گفت: «امیدوارم وضع مملکت طوری شود که گلشیفته بتواند برگردد، امیدوارم بهرام بیضایی برگردد. امیدوارم وضع مملکت طوری شود که امیر نادری برگردد، امیدوارم وضع مملکت طوری شود که محسن مخملباف برگردد و امیدوارم وضع مملکت طوری شود که جعفر پناهی فیلم بسازد. امیدوارم وضع به این گونه نماند و به‌زودی وضع بهتری را شاهد باشیم»

سید محمد حسین میردامادی سدهی فرزند آقا سید محمد جعفر، عالم، فاضل، ادیب، زاهد و شاعر بود
در شب ربیع الثانی سال 1303 متولد و در شب جمعه اول ربیع الثانی سال 1380 وفات یافته است. پیکر پاک ایشان در کنار امامزاده سید محمد مدفون شده است. ایشان دروس خود را در نزد اساتیدی چون سید محمد باقر درچه ای و آخوند کاشی و آخوند گزی فرا گرفته است و مدتی در قم  بدرس حاج شیخ عبدالکریم یزدی حاضر شده است. و در نجف به درس آقا سید ابوالحسن اصفهانی و آقا میرزا محمد حسین نائینی رفته است. ایشان حس وطن پرستی عجیبی داشته اند و پس از تکمیل دروس خود به سده بازگشته و امامت جمعه یکی از مساجد شهرستان پرداخته و تالیفات بسیاری از ایشان موجود است که چند نمونه آن به شرح زیر است:

1-     دیوان اشعار با تخلص آیت

2-     رساله در قاعده علی الید تقریرات مرحوم نائینی

3-     صومیه در مواعظ ماه رمضان

4-     عشریة و غیره

فرزند حاج محمد علی تاجر اصفهانی و عالم و فاضل و واعظ کامل بود به نقل (از اعیان الشیعه ص376جلد پنجم ) در اصفهان متولد شد و در نزد فضلای و علمای این شهر مانند سید محمد باقر درچه ای و میرزا بدیع درب امامی تلمذ نمود. چندین سال نیز نجف مقدس نزد اساتید آنجا تحصیل کرده است ایشان واعظی بلیغ بوده اند که در سال 1358 هجری قمری در قریه سده وفات نموده اند و در قبرستان خوزان مدفون گردیدند . از ایشان تالیفات گرانبهایی به یادگار مانده است همچون :

1-شهاب الثاقه در مدح امام زمان

2- تحفة المعاد للعباد

3-کهف العارفین

4- امان الخائفین

میرزا محمد علی خان فرزند قنبر علی سدهی از مردم فروشان در سال 1228 متولد و ودر سن 57 سالگی در سال 1285ه.ق در تهران در گذشت . جنازه ی او را به قم  منتقل کردند . سروش از دهقان زادگان سده بود و پدرانش مردمی فقیر بودند.  اما سلسه ی نسب خود را به نجم ثانی از سردارن معروف اسماعیل صفوی منتهی می کرد. و نیاکان خود را پیشکار ملوک می خواند. پدرش علی از کسبه و دهاقین محله ی فروشان سده و به شغل قصابی روزگاری بس فقیرانه می گذراند. سروش از کودکیش آثار نبوغ شاعری از خود بروز می داد . با وجود این که پدرش او را به مکتب نفرستاده و از خط و سواد به کلی بی بهره بود. بعد از فوت پدر، برادرانش با او بنای ناسازگاری نهاده و از خانه ی پدری بیرون کردند.

محمد علی در حدود سال 1243 به ناچار از سده بیرون آمده و به محضر آیت الله مرحوم سید محمد باقر شفتی رسید و چون آیت الله شفتی از مراتب استعداد و لیاقت سروش سدهی آگاهی یافت به تربیت وی همت گماشت و در یکی از مدارس محله ی بید آباد که نزدیک منزل خود بود منزلی به او داد. کم کم آوازه ی وی به دربار سلاطین قاجار راه یافت . سروش تحصیلات عمیق نداشت و معلومات کتابی او محدود به خواندن و نوشتن فارسی بود. سروش در سال 1247 با دریغ و حسرت از اصفهان سفر کرد و نخست به گلپایگان و سپس به تهران رفت. اولین قصیده ی وی که آوازه ی شهرت سروش را به دربار قاجار رساند بالغ بر 110 بیت بود. در تاریخ است که سروش از ترجمه ی شعرهای عربی الف لیله و لیله به فارسی به تقاضای بهمن میرزا والی آذربایجان به خوبی بر آمد و این کار بسیار عجیبی بود.

سروش قسمتی از عهد سلطنت فتحلی شاه و تمام دوره محمد شاه و حدود 21 سال از پادشاهی ناصرالدین شاه را درک کرده است.

ادامه در ادامه مطلب

فرزند حاج محمد علی تاجر اصفهانی و عالم و فاضل و واعظ کامل بود به نقل (از اعیان الشیعه ص376جلد پنجم ) در اصفهان متولد شد و در نزد فضلای و علمای این شهر مانند سید محمد باقر درچه ای و میرزا بدیع درب امامی تلمذ نمود. چندین سال نیز نجف مقدس نزد اساتید آنجا تحصیل کرده است ایشان واعظی بلیغ بوده اند که در سال 1358 هجری قمری در قریه سده وفات نموده اند و در قبرستان خوزان مدفون گردیدند . از ایشان تالیفات گرانبهایی به یادگار مانده است همچون :

1-شهاب الثاقه در مدح امام زمان

2- تحفة المعاد للعباد

3-کهف العارفین

4- امان الخائفین

                                                                     

شهید آیت الله اشرفی سده ای

آیت الله اشرفی  در سال 1279 ه.ش در سده (خمینی شهر اصفهان) در یك خانواده روحانی دیده به جهان گشود. چون او را هدیه خدا می‌دانستند او را عطا الله نامیدند. از سن 5 سالگی تحصیل علم را شروع كرد و در 13 سالگی برای ادامه تحصیل به اصفهان رفت. پس از 10 سال تحصیل مداوم در حوزه علمیه اصفهان در سن 22 سالگی به حوزه علمیه قم مراجعت نمود. ایشان نزد اساتیدی چون امام (ره) كسب علم كرد. به دنبال تاسیس حوزه علمیه کرمانشاه توسط آیت الله بروجردی در سال 1335 به دستور این مرجع بزرگ به کرمانشاه رفت. ایشان از علاقمندان به حضرت امام بودند. وجوهات را جمع‌آوری می‌كردند و برای امام به قم می‌فرستادند. در سال 1342 به عنوان نماینده امام در کرمانشاه منصوب شدند. به خاطر فعالیتهای زیاد، رژیم قصد تبعید ایشان را داشت كه علاقمندی شدید مردم کرمانشاه به این مرد دانشمند آنان را ناكام گذارد. بعد از شهادت فرزند برومند امام و اوجگیری نهضت ایشان فعالیت خود را گشترش داد تا جایی كه پس از تبعید امام از عراق به پاریس توسط ساواك دستگیر و مورد بازجویی قرار گرفت. در آستانه ورود امام به ایران در اعتراض به بسته شدن فرودگاه جزو متحصنین در دانشگاه تهران بود. پس از پیروزی انقلاب در سال 1358 طی حكمی امام ایشان را به سمت امام جمعه کرمانشاه انتخاب كردند. او در ایام جنگ با لباس رزم در جمع رزمندگان حاضر شده به ایشان روحیه‌ای تازه می‌بخشید و بالاخره در تاریخ 23 مهر ماه 1360 در ماه محرم در سن 82 سالگی در محراب عبادت به دست منافقین به شهادت رسید.