مطلبی که اکنون می نگارم سوالی بیش نیست. نمی دانم این سوال را از چه کسی باید بپرسم. از شهردار، فرماندار یا .... اما می دانم جوابش برای من و تمامی همشهریانم حیاتی است.

امروز صبح یکی از دوستان اصفهانی ام با من تماس گرفت و گفت این چشمه لادر که اینقدر از آن تعریف می کنید که جزء مناطق نظامی است!!!

من با تعجب موضوع را انکار کردم ولی وقتی داستان را برایم تعریف کرد من را دچار ابهام نمود.

داستان از این قرار است که امروز دوستم با یک اتوبوس از دانشجویان دختر راهی چشمه لادر می شوند. در آنجا یکی از برادران سپاهی از ورود آنها به محوطه چشمه اصلی جلوگیری می کند و سپس آنها را به چشمه فرعی راهنمایی می کند و پس از آن، آنها را به کوه صفه می فرستد.

جالب اینجاست که طبق شنیده هایم این برادران، از صخره های چشمه اصلی جهت صخره نوردی استفاده می کنند و سوراخ های متعددی بر روی آن ایجاد کرده اند.

این مطلب را قبلا از چندین نفر شنیده بودم که در روزهای خاصی چنین اتفاقاتی رخ داده است ولی هرگز باور نکرده بودم.

و تنها یک سوال باقی می ماند: آیا تنها چشمه معروف خمینی شهر هم به تدریج و آرام آرام به مناطق نظامی که در این شهر کم نیستند تبدیل خواهد شد؟

در این شهر چه کسی پاسخگوی سوال منست؟

خوب که دقت می کنم می بینم واقعا زندگی ما با نام «خدا» عجین شده است و لحظه ای نیست که از نام «خدا» غافل شویم.

بعد از ظهر جمعه، سوار بر تاکسی از خیابان اشرفی اصفهانی (کهندژ) به سمت میدان شهدا در حرکت بودم، صد متری مانده بود تا به میدان برسیم که با ترافیک سنگینی روبرو شدیم.

علامت های رنگارنگ، خود گویای همه چیز بود، ای «خدا»! پشت کاروان گیر کرده بودیم.

حساب کردم دیدم دقیقا هفت روز تا اول محرم مانده است. خیابان کیپ تا کیپ پر شده بود از وسائل نقلیه ای که هر یک منتظر حرکت اسب شمر و گهواره و علامت ها بودند.

" «خدا»ئیش هم  اگر  ما مردم نبودیم چه کسی می خواست این همه چراغ مرکبی (فانوس) را بخرد، لااقل ما توی علامت هامون بکار می بریمشون"

این جمله ای بود که راننده تاکسی خطاب به من گفت.

این روزها بحث داغ فرهنگی کوچه و بازار (شبه) تئاتر خاله خانوم 5 است.

نمی دانم شما فرصت کرده اید که این نمایش را مشاهده کنید یا مثل من فرصتی برای اینگونه کارها ندارید.

به هرحال حتما یا گوشه هایی از صحنه های آن را در گوشی تلفن همراه اطرافیان دیده اید و یا وصف آنرا شنیده اید و اگر هیچکدام از اینها اتفاق نیفتاده چیزی از دست نداده اید.

اصولا بین طنز و هجو تفاوت بسیاری وجود دارد و کسی که به این تفاوت ها واقف باشد خاله خانوم را نه یک طنز بلکه یک هجو انتقادی می داند.

ابتدا بر روی انتقادی بودن آن صحبت می کنیم که تنها جنبه مثبت این نمایش است.

اینکه سلسله مشکلات شهری، مشکلات اجتماعی و مشکلات فردی ما مردم در قالبی جذاب و از زبان خاله خانوم بیان می گردد، جای بسی تشکر و قدردانی دارد. پستی مجزا می طلبد که در مورد انتقادهای سازنده این نمایش بحث نمود تا چیزی از قلم نیفتد.

اما چیزی که در این نمایش بیش از حد خود را نشان می دهد، هجو بودن آن است. استفاده از الفاظ رکیک فراوان فقط برای خنداندن حضار، حرکات موزون (رقص) و حرکت هایی که وصف آن دور از شان این وب است، این نمایش را به هجوی (به نظر من) دردناک بدل نموده است و سوالات متعددی را پیش رویم قرار داده که جواب های آنها را از شما همشهریان گرامی می طلبم.

1- آیا با جذب مخاطب، به هر قیمتی، به سالن تئاتر موافق هستید؟

2- آیا با کسب درآمد به روش به تمسخر در آوردن لهجه مردم خمینی شهر موافقید؟

3- آیا نه اینست که از شهرهای اطراف برای مشاهده این نمایش به خمینی شهر می آیند، کسانی که هدفی جز خندیدن به رسم و رسومات ما را ندارند؟ و کسانی که از همین امروز موضوعات جدیدی برای خندیدن به ما بدست آورده اند؟ همان کسانی که شهرهایشان پر است از انواع فسادها!

4- چقدر متن و محتوای این نمایش را غنی دیدید؟

5- فکر نمی کنید استفاده از زشت ترین مسائل برای خنداندن مردم (دستشویی، آفتابه و همان چیزهایی که نمی توان گفت...) ضمن عادی سازی این مسائل در کوچه و بازار و بخصوص در بین قشر دانش آموز، باعث به عقب راندن فرهنگ مردم می شود؟

سوالات از این فزون است که مجالی برای بیان آن نشد.

ضمن اینکه مشتاق شنیدن نظرات شما هستیم، منتظر نقدهای ادبی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی از طرف شما همشهریان بر روی این نمایش هستیم تا از طریق این وب در اختیار همگان قرار دهیم.      

با سلام خدمت همه همشهریان عزیز سده ای
امروز با خبری تاسف آور در  خدمت شما هستیم . چندی است که مطلع شدیم یکی از بنا های تاریخی شهرمان به نام خانه میرعنایت واقع در بلوار توحید توسط اشخاص ناشناس ! تخریب شده است. این خود هم جای تاسف دارد و هم جای سوال . اول جای تاسف دارد که در شهری با قدمت چندین ساله را با بی رحمی زیاد به خاطر منافع شخصی خراب می کنند و جای سوال دارد که چرا شهر ما اولا سازمانی با نام میراث فرهنگی ندارد و ثانیا چرا هیچ کس به خاطر چنین اعمالی نه اعتراض می کند نه پاسخ گو است ؟ حال نباید حراست از چنین منابع فرهنگی به گونه ای باشد که شایسته میراث ما باشد و دیگر کسی به خود اجازه ندهد که به آن صدمه وارد کند و آیا این زیباست که شهر ما در همه محافل مورد توهین و مسخره قرار گیرد!

در پی گرد و غبار اخیر، برگ درختان شهر اصفهان بر زمین ریخت.

سرپرست سازمان پارکها و فضای سبز شهرداری اصفهان، از ریزش زود هنگام برگ درختان این شهر به ویژه درختان چنار به دلیل آلاینده های هوای اخیر خبر داد.

داریوش فتحی به شستشوی درختان بعد از بارندگی های بهاره به صورت ماهانه اشاره و تصریح کرد: شهرداری اصفهان بعد از کاهش غلظت گرد و غبار و آلاینده ها در شهر اصفهان، اقدام به شستشوی تمام درختان سطح شهر خواهد کرد.

در پی انتشار این خبر، کلیه درختان پارکها و فضای سبز سده دست به اعتصاب سراسری زده و خواستار مهاجرت جمعی به شهر اصفهان شدند.

پل وحید با تله سیژ به باغ پرندگان اصفهان متصل می شود.

مدیر عامل شرکت پیمانکار طرح با اعلام این خبر گفت: تله سیژ مشابه تله کابین است با این تفاوت که در طراحی آن به جای کابین از صندلی استفاده می شود.

مهندس علی کیانی مسیر طراحی شده برای احداث تله سیژ در اصفهان را سه کیلومتری پل وحید تا باغ پرندگان اعلام کرد و افزود: اخیرا توافقات لازم برای اجرای این پروژه با براورد 3 ملیارد تومانی انجام شده و پیش بینی می شود عملیات اجرایی آن ظرف یکسال به اتمام برسد.

این خبر می تواند مورد توجه مسئولین شهرداری خمینی شهر قرار بگیرد. اگر ایشان موفق نشدند پس از حدود دو دهه خیابان شهید صدوقی را تعریض کنند از این پس با استفاده از تله بیل (مشابه تله کابین است با این تفاوت که اتومبیل جابجا می کند و البته هنوز اختراع نشده است) می توانند مشکل ترافیکی این خیابان را حل کنند.

بزرگترین مرکز تفریحی خاورمیانه در اصفهان احداث می شود.

عملیات اجرایی پروژه بزرگترین مرکز تفریحی خاورمیانه در اصفهان آغاز شد.

وحید توسلی معاون سرمایه گذاری و طرح های سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان اصفهان گفت: این مرکز تفریحی و سرگرمی در زمینی به وسعت 16 هکتار در محور شرق شهر اصفهان راه اندازی خواهد شد و حجم سرمایه گذاری این پروژه برابر 18 ملیون یورو و 200 ملیارد ریال برآورد شده است و قرار است که کار ساخت این پروژه سه سال به طول بینجامد.

البت اگر مانند پارک کوهستانی سده نباشد که معلوم نشد چه به سرش آمد، خبر خوشحال کننده ای است. ما سده ای ها که (طبق پیشنهاد مسئولین محترم شهر) مجبوریم بیماران خود را ظرف 15 دقیقه! به بیمارستانهای اصفهان منتقل کنیم حتما می توانیم کودکانمان را به این مرکز بزرگ برده و از امکاناتش استفاده ببریم.

یک سوال بی ربط: با این مبلغ چند پارک مانند پارک پیروزی می توان در سده ساخت؟ و چند بیمارستان می توان احداث نمود؟