داشتم از یکی از کوچه های کاه گلی و قدیمی رد می شدم که منظره یک خانه قدیمی که هنوز پا بر جا بود نظر مرا به خودش جلب کرد.
برایم جالب بود بدانم این 2سکوی دو طرف در ب خانه، به خاطر چیست؟
از پیر مردی که در آن نزدیکی مغازه داشت سوال کردم  و در جواب شنیدم که در قدیم هنگام غروب که هوا دلگیر میشد و زن و مرد هر دو از کار روزانه فارغ می شدند به بیرون خانه می آمدند و روی این سکوها نشسته تا خستگی یک روز را از تن بیرون کرده و همچنین حوصله آنها بیاید.

شاید از این مناظر در شهری همچون شهرستان خمینی شهر که یک شهریست با بافت قدیمی کم نباشد و شاید بارها از کنار آنها بی تفاوت رد شده ایم بی آنکه برایمان جالب باشد ولی بیایید کمی با دقت بیشتر نگاه کنیم که در گذشته پدربزگ ها و مادر بزرگ های ما در کجا ها و چگونه زندگی می کرده اند،صفا و صمیمیت و در عین حال سادگی گذشته را می توان در همین بنا ها یافت کرد، بدون اغراق باید گفت خوش به حال آنها که این قدر ساده می زیسته اند و خود را پایبند این همه تجملات نکرده بودند، زنها نیز پا به پای مردها کار می کردند تا چرخ زندگی بچرخد به قول همان پیرمرد: زن به کار و مرد به کار تا بچرخد روزگار.

آثار باستانی

خانه ایست به نام خانه سرتیپ که قدمت آن به 115 سال می رسد ودر حال حاضر در دست تعمیر و مرمت می باشد وحدود یک ماه دیگر به عنوان موزه در اختیار عموم مردم قرار داده می شود تا از آن بازدید نموده و بهره مند شوند.

 مشخصات این خانه به این شرح است:

این خانه متعلق به سرتیپ حاج محمد حسین خان امینی سدهی فرمانده فوج جلالی قوشون تحت امر ناصرالدین شاه بوده که جهت پذیرایی از امرای دیوانی وحکومتی در فاصله سالهای 1314-1316ه.ق بناگردیده است .
عناصر معماری خانه شامل تالار سر پوشیده ،نارنجستان ، حوض خانه ،ظرفشویی خانه واطاقهای پنج دری وسه دری، حیاطهای وسیع جهت ایام عزاداری بوده است .معماری خانه به سبک سنتی تلفیقی از معماری ایرانی و فرنگی می باشد، تزئینات بنا شامل گچ بری، حجاری ،نقاشی ،آینه کاری و نوعی پوشش کاغذ دیواری بر روی سقفها است.این بنا در اختیار قرار گرفته و به همت شهر داری خمینی شهرو سازمان میراث فرهنگی استان اصفهان به عنوان موزه مردم شناسی و صنایع دستی در اسفند1387آغاز بهره برداری گردید.

برای مشاهده ادامه عکسها به ادامه مطلب مراجعه کنید.